۴۶۸x60 content ad
۴۶۸x60 content ad
۴۶۸x60 content ad

کنفرانس HTC: کاش برگزار نمی‌کردید

لحظاتی پیش، شرکت اچ‌تی‌سی (HTC) کنفرانس مطبوعاتی خود را برگزار کرد و از گوشی One M9 که تقریبا تمام عکس‌ها و مشخصات آن از پیش لو رفته‌بود، به‌صورت رسمی پرده‌برداری کرد. اما نکته‌ای که در تمام طول کنفرانس کوتاه‌ اچ‌تی‌سی به‌ چشم می‌آمد و حاضرین در سالن و کسانی که مراسم را به صورت زنده در سراسر جهان تماشا می‌کردند آزار می‌داد، شیوه‌ی برگزاری و ارایه‌ی تایوانی‌ها در این مراسم بود.

دنیای امروز، دنیایی است که دیگر کسی به آمار و ارقام توجه نمی‌کند و تمام نگاه‌ها، معطوف نوع ارایه و محتوای غنی تبلیغاتی است. حتی گاهی کمپین‌های تبلیغاتی مناسب می‌تواند از محصولی با مشخصات نه‌چندان مناسب، یک موفقت تجاری خلق کند. عجیب است که چرا تایوانی‌های خوش‌نام و کاربلد HTC در درک این مفهوم ساده‌ی امروزی ناتوانند. اسلایدها و تیزرهای تبلیغاتی معرفی One M9 به حدی باسمه‌ای و ابتدایی بودند که ناخودآگاه این تصور را روانه‌ی ذهن مخاطب می‌کرد که آژانس تبلیغاتی مسئول تهیه‌ی این محتواها، از سر ناچاری و در کمترین زمان ممکن، با گوشی آی‌فون خود به تهیه محتوای تبلیغاتی مبادرت کرده‌است. پس ذوق و هنر شرقی‌ها که مدام در اعماق چشم جهانیان فرو می‌کنیم کجا رفته‌است؟ آیا مردم با مشاهده‌ی همین موارد به ‌ظاهر ساده، در مورد شرقی‌ها نظر نمی‌دهند؟

قصد نداشتم به مقایسه‌ی کنفرانس‌های شرکت اپل (Apple) با ملغمه‌ی نمایشی‌ای که از سر گذراندیم بپردازم. اما این شرکت با یک اسلاید که تمی مشابه تصویر پس‌زمینه‌ی کامپیوترهای مک داشت، به ‌طرز عجیبی مرا به این امر تحریک کرد. دوستی که همراه با ما به تماشای مراسم نشسته بود (و البته هیچ ارادت خاصی هم به برند اچ‌تی‌سی نداشت)، می‌گفت که شاید مسدولان شرکت می‌خواسته‌اند مراسم را به‌صورت ساده و جمع‌وجور برگزار کنند. اما ما پیش از این، سادگی را در کنفرانس های اپل دیده‌ایم؛ سادگی در اوج کمال را درک کرده‌ایم. نوعی از سادگی که در ذهن‌ها به استانداری دوست‌داشتنی تبدیل شده‌است. استیو جابز را کنار می‌گذاریم؛ تیم کوک هم در مهارت ارائه، با اختلافی فاحش از ارائه‌دهندگان اچ‌تی‌سی و پیتر چاو پیشی می‌گیرد و تصویری به مراتب دوست‌داشتنی‌ تر در ذهن و خاطر مردم بر جای می‌گذارد.
تایوانی‌ها با بی‌خردی خود، HTC One M9 را آن چنان به زمین کوبیدند که به راستی اگر هیچ کنفرانسی برای معرفی رسمی آن برگزار نمی‌کردند، با امید بیشتری می‌توانستیم به موفقیت M9 چشم بدوزیم. اچ‌تی‌سی آن‌چنان در این زمینه ضعیف عمل کرد که همان بهتر که بحث را با تکیه‌ی بیش از حد بر این ضعف به اطاله نکشیم.

نکته‌ی دیگری که در کنفرانس اچ‌تی‌سی به چشم آمد، ورود این شرکت به بازار عینک‌های واقعیت مجازی بود. نکته‌ای که باعث شد نگارنده‌ی این متن و تحریریه‌ی دیجی‌کالا بر این باور مصمم شوند که ورود تولیدکننده‌های مطرح به بازار عینک‌های VR، رابطه‌ی مستقیمی با میزان صمیمیت و قهر یا آشتی بودن تولید کننده با والدین‌اش دارد. حقیقتی که از وجود خورشید در آسمان روز هم واضح‌تر به نظر می‌آید، این نکته‌ی بدیهی است: تا زمانی که حرف جدیدی برای گفتن وجود نداشته باشد، آزموده را آزمودن خطا است. ورود به بازاری که محصولاتی همچون آکیولس ریفت (Oculus Rift) و هولو لنز (Holo Lenz) و گلکسی وی آر (Galaxy VR) در آن وجود دارند، چه نکته‌ی مثبتی می‌تواند برای اچ‌تی‌سی داشته‌باشد؟ اچ‌تی‌سی چه حرف جدیدی برای گفتن داشته‌است که در خود توان مقابله با بزرگان را دیده‌است؟ از نقطه‌نظری دیگر، تا چه حد می‌توان به وفاداری هواداران برند چشم داشت؟ خودستایی تا به چه میزان می‌تواند ادامه پیدا کند؟ پاسخ این سوالات، از زمان معرفی HTC Vive (عینک جدید اچ‌تی‌سی) واضح و مبرهن است.

اچ‌تی‌سی یک محصول معمولی دیگر هم معرفی کرد. این محصول یک بند هوشمند (Smart Band) نه‌چندان دلچسب بود که به یقین، سران این شرکت هم آن را دوست نداشتند و تنها به دلیل نبود مطلب قابل ارائه و صرفا برای پر کردن کنداکتور از آن بهره گرفتند. حال که صحبت از دوست‌داشتن محصول به میان آمد، استیو جابز و هیجانی که در زمان معرفی مک‌بوک ایر (Macbook Air) در چشمانش موج می‌زد را به خاطر بیاورید. تولیدکننده چگونه می‌توان محصولی را به مردم بفروشد که حتی خودش هم با اکراه، در مورد تهیه‌ی آن تصمیم می‌گیرد؟ مردم در دنیای امروز، یاس و هیجان را از حتی نگاه ارائه‌کننده هم درک می‌کنند.
این مراسم با آن‌که اندکی بیش از نیم ساعت به درازا کشید، چنان سطحی از ناامیدی را در ذهن‌ها شکل داد که تا مدت‌ها نمی‌توان بر آن چشم فرو بست. هرچند هم که محصول قابلی عرضه کرده‌باشیم (که نکرده‌ایم) و هر میزان که به محبوبیت محصولات قبلی‌مان چشم دوخته‌باشیم (استثنائا به One M8)، نباید بر نقش داشتن احساسات در انتخاب مخاطب امروزی چشم پوشید. گویی عده‌ای، هنوز تقویم‌های خود را ورق نزده‌اند. محض اطلاع چنین افرادی عرض می‌کنم:
ما وارد سال ۲۰۱۵ میلادی شده‌ایم…

منبع

درباره نویسنده

احمدرضا شمیمی دارای مدرک کارشناسی الکترونیک مدیر سایت الکترونیکا (8 سال)

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *