۴۶۸x60 content ad
۴۶۸x60 content ad
۴۶۸x60 content ad

سامانه ای برای شارژ خودروهای الکتریکی بدون استفاده از کابل

Photo Credit To Electronica.ir

لورد گارسیا، مهندس صنایع می گوید:«سیستم با سیم پیچ هایی کار می کند که زیر آسفالت ایستگاه شارژ قرار داده شده اند.

فناوری ای به کار رفته، فناوری القایی است. این سیم پیچ ها از شبکه برق انرژی می گیرند. وقتی خودرو در وضعیت درست روی ایستگاه شارژ قرار بگیرد، ارتباط بین سیم پیچ ها و خودرو برقرار و برق به خودرو منتقل می شود. سیستم خیلی انعطاف پذیر است و از بخشهای (مدول) قابل تعویض شکل گرفته است. خودرو، مینی بوس یا اتوبوس های الکتریکی را می توان در این ایستگاه ها شارژ کرد.»محققان معتقدند که شارژ کردن براساس القای الکترومغناطیس، در مقایسه با شارژ کردن با کابل ساده تر، امن تر و مقاوم تر در برابر خرابکاری است و به اندازه ایستگاههای شارژ کابلی بدمنظره نیست.خوزه فرانچسکو سانز اوسوریو، مهندس صنایع می گوید: «تا جایی که به مدارهای الکترونیک طرح مربوط می شود، ۹۹ درصد تمام قابلیت هایی را که در نظر داشتیم طراحی کرده و ساخته ایم. کاری که مانده است به سیم پیچ ها مربوط می شود و در این زمینه عقب هستیم. باید تولیدکنندگان سیم پیچ پیدا کنیم که پروژه برایشان جالب باشد.

img

اما نوآوری هایی که در طراحی این سیم پیچ به کار برده شده یافتن شرکت های سازنده را دشوار کرده است.»این ایستگاه شارژ را پژوهشگران طرحی اروپایی موسوم به “ آن پلاگد (بدون سیم)” طراحی کرده اند که یکی از اهدافش پذیراندن خودروهای الکتریکی در جامعه است.مسئول هماهنگ کننده طرح از چالش های پروژه می گوید: «در وهله اول مسئله ارتباط بین خودرو و زیرساختها یعنی شبکه ایستگاه های شارژ مطرح است، یعنی خودرو چطور باید ایستگاه های مختلف شارژ را پیدا کند و کارکردش با همه این ایستگاه سازگار باشد. دوم، مسئله انتقال انرژی مطرح می شود. چگونه باید خودرویی را که توان موتورش۳.۷ کیلووات است در ایستگاه شارژ ۵۰ کیلوواتی شارژ کرد. در وهله آخر، هم باید مسئله مستقر کردن درست خودرو در ایستگاه شارژ را حل می کردیم.

یعنی باید سیم پیچها زیر سطح ایستگاه شارژ درست زیر خودرو قرار بگیرد. این استقرار صحیح تأثیر زیادی در بازدهی عمل شارژ دارد.»دانشمندان پروژه، به فکر رانندگان هم بوده و سیستمی طراحی کرده اند که به رانندگان کمک می کند، وسیله نقلیه شان را دقیقاً روی سیم پیچ ها قرار دهند تا انرژی به هدر نرود. برای این کار لازم بود که میدان های مغناطیسی را به حساب بیاورند و اپتیک یاد بگیرند و الگوریتم بسازند.یورگه کوفن، مهندس الکترونیک که با این طرح همکاری می کند، می گوید: «با کمک یک دوربین، و یک سامانه بازشناسی با امواج رادیویی می توانیم بخوبی راننده را به سمت محل شارژ هدایت کنیم.»محققان طرح می گویند که در حال حاضر باید قابلیتهای اتصال به این ایستگاه شارژ را توسعه دهندبرای افزایش پتانسیل (ولتاژ) ایستگاه های شارژ و ممکن کردن اتصال و شارژ خودرو در ایستگاه های مختلف، هنوز نیاز به پژوهش بیشتر است.

خوزه فرانچسکو سانز اوسوریو، مهندس صنایع می گوید:«فرکانس برقی که در اینجا استفاده می کنیم، ممکن است با فرکانس برق کشورهای دیگر متفاوت باشد. باید بین این فرکانسها هماهنگی ایجاد کنیم. در مورد اندازه سیم پیچ، هم به توافق برسیم. در این صورت سامانه در همه جا قابل استفاده خواهد بود.»چالش بعدی دانشمندان این طرح این است که چگونه سامانه ای برای شارژ دینامیک خودرو طراحی کنند، سیستمی که با آن بتوان وسیله نقلیه را در حال حرکت شارژ کرد.

منبع نوشته:داده پرداز رایانه متین

درباره نویسنده

احمدرضا شمیمی دارای مدرک کارشناسی الکترونیک مدیر سایت الکترونیکا (8 سال)

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *